Τουρκία και Αργεντινή βγάζουν την Ελλάδα από τη γωνία...

Του Κώστα Στούπα 

Η Τουρκία «ζαλίζεται» καίτοι αύξησε τα επιτόκια κατακόρυφα οι πιέσεις στην τουρκική λίρα συνεχίζονται. Η Αργεντινή βρίσκεται στα πρόθυρα νέας χρεοκοπίας χειρότερης από αυτή του 2002.

Η Κίνα νομίζει πως θα αντέξει ενώ η Ρωσία έχε δημιουργήσει την ψευδαίσθηση πως είναι υπερδύναμη.

Παρένθεση ή τεκτονικές αλλαγές της παγκόσμιας οικονομικής και πολιτικής γεωγραφίας;

Η  έξοδος κεφαλαίων από τις αναδυόμενες αγορές κατά πάσα πιθανότητα  αποτελεί προσεισμικές δονήσεις αναστροφής της μακροπρόθεσμης τάσης τόσο για τις αγορές όσο και τις οικονομίες.

Το 2000 το σκάσιμο της «φούσκας» της νέας οικονομίας σηματοδότησε το τέλος του ανοδικού οικονομικού κύκλου για τις ανεπτυγμένες οικονομίες και το κραχ του 2008 την κορυφή του ανοδικού κύκλου για τις αναδυόμενες οικονομίες.

Οι χρηματιστηριακοί δείκτες αποτύπωσαν με ακρίβεια τα σημεία των οικονομικών κύκλων. Βλέπε: Η αλλαγή της σκυτάλης...

Το 2000 ο S&P 500 έγραψε τα υψηλά των 1.600 μονάδων και χρειάστηκαν περί τα 13 χρόνια για να το ξεπεράσει.

Το 2008 ο χρηματιστηριακός δείκτης SSEC της Σαγκάης έγραψε το υψηλό πάνω στις 6.000 μονάδες και τώρα βρίσκεται κοντά στις 2.000 μονάδες.

Οι κύκλοι άνθισης και ύφεσης της οικονομίας δημιουργούν και δημιουργούνται από παρόμοια μοτίβα οικονομικής συμπεριφοράς τόσο σε σχέση με τα άτομα όσο και με τις επιχειρήσεις και τα κράτη.

Στο τέλος κάθε οικονομικού κύκλου η κοινή γνώμη έχει πειστεί πως η ισχύουσα τάση είναι απρόσβλητη και γραμμικά συνεχής.

Το ίδιο συνέβη στις αρχές της δεκαετίας του ’90 με την Ιαπωνία που όλοι μετρούσαν το χρόνο που θα υποσκελίσει της ΗΠΑ, το ίδιο συνέβη κοντά στο 2000 που όλοι είχαν πιστέψει πως το τέλος της ιστορίας και η κυριαρχία του δυτικού μοντέλου ήταν ανεπίστρεπτη, το ίδιο συμβαίνει και τώρα που όλοι μετράνε το χρόνο που η Κίνα θα ξεπεράσει τη Δύση και η Ρωσία θα βρει τη θέση της σαν υπερδύναμη.

Το μοντέλο της Κίνας

Πολλοί έχουν βιαστεί τα τελευταία χρόνια να προδικάσουν τα γραμμικά αποτελέσματα της υπεροχής του κινέζικου κρατικού καπιταλισμού. Η κάμψη των ρυθμών ανάπτυξης  των τελευταίων ετών όμως δεν μοιάζει να είναι παροδική.

Υπάρχουν τάσεις στη κινέζικη οικονομία  που βρίσκονται σε εξέλιξη, οι οποίες επιβεβαιώνουν την καθοδική πορεία του δείκτη του κινέζικου χρηματιστηρίου.

Στην Κίνα υπάρχει ανεπτυγμένη γκρίζα ζώνη του τραπεζικού τομέα η οποία χρηματοδοτεί ανεξέλεγκτα κρατικά ελεγχόμενες και όχι μόνο επιχειρήσεις. Ο Rouhir Sharma στο βιβλίο Breakout Nations ανεβάζει το συνολικό χρέος στην Κίνα στο 200% του ΑΕΠ.  Το 2008 μετά το κραχ δεν ήταν μόνο η FED που αύξησε την ποσότητα του χρήματος που βρισκόταν σε κυκλοφορία.

Η κινέζικη κεντρική τράπεζα αύξησε την κυκλοφορία στα 10 τρισ. δολάρια την ώρα που η αντίστοιχη κυκλοφορία στις ΗΠΑ φτάνει τα 8 τρισ. δολάρια.

Οι τιμές των ακινήτων στην Κίνα μεταξύ 2003 και 2008 διπλασιάστηκαν και το 2009 και 2010 παρουσίασαν αύξηση της τάξης του 40%.

Υπάρχει μια «φούσκα» ακινήτων πάνω στην οποία κάθεται η Κίνα έτοιμη να συμπληρώσει το πάζλ ενός οικονομικού κραχ.

Την ύπαρξη «φούσκας» επιβεβαιώνει και μια έρευνα  όπου το 70% των  νέων γυναικών στην Κίνα το πρώτο πράγμα που αξιολογεί στην επιλογή συντρόφου είναι αν αυτός διαθέτει διαμέρισμα. Βλέπε: "Φούσκα" εν όψει...

Το οικονομικό θαύμα της Κίνας στηρίχθηκε στον ισχυρό οικονομικό πόρο που δημιούργησε το κομμουνιστικό καθεστώς του Μάο: Το φθηνό εργατικό δυναμικό. Η καπιταλιστική οικονομική ανάπτυξη των τελευταίων ετών όμως εξανέμισε αυτό το συγκριτικό πλεονέκτημα καθώς αύξησε τους μισθούς και το βιοτικό επίπεδο.

Ρωσία

Αν για την Κίνα (αλλά και Τουρκία, Μεξικό κ.λπ.) ο βασικός πόρος ήταν το φθηνό εργατικό δυναμικό για τη Ρωσία (αλλά και χώρες όπως Βραζιλία, Αργεντινή Βενεζουέλα κ.λπ.) ο βασικός πόρος που έπαιξε το ρόλο του κινητήρα της οικονομικής ανάπτυξης ήταν οι πρώτες ύλες.

Για τη Ρωσία συγκεκριμένα ήταν το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο. Το 1998 η Ρωσία (η περίοδος Γιέλτσιν) χρεοκόπησε όταν η τιμή του πετρελαίου έπεσε κάτω από τα 20 δολάρια το βαρέλι. Οι χαμηλές τιμές των πρώτων υλών οδήγησαν σε χρεοκοπίες και πολιτικές μεταβολές σε μια σειρά χώρες όπως Βραζιλία, Αργεντινή, Βενεζουέλα κλπ.

Στη συνέχεια η άνοδος της τιμής των πρώτων υλών διατήρησε τα νέα καθεστώτα στην εξουσία καθώς τα έσοδα από τις εξαγωγές πρώτων υλών βελτίωσαν τις συνθήκες διαβίωσης.

Υπάρχουν κράτη που κάνουν ορθολογική και δημοκρατική διαχείριση του πλούτου που προέρχεται από φυσικούς πόρους όπως η Νορβηγία και κράτη που όσο αυξάνονται τα έσοδα τόσο αυξάνουν και τις δαπάνες για να εξαγοράσουν την κοινωνική συναίνεση και να υπάρξουν εκροές για διαφθορά στην πολιτική και οικονομική ελίτ.

Η Ρωσία αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα ολιγαρχικού καπιταλισμού που στις μέρες των παχιών αγελάδων δεν λαμβάνει υπόψη τους νόμους της αγοράς.

Ο τρόπος που δουλεύει το οικονομικό σύστημα στη Ρωσία αποτυπώνεται στην παρακάτω ιστορία που βρήκα στο βιβλίο του Ian Bremer, The End of  Free Market...

Οι ρωσικές επιχειρήσεις παραχωρούνται σε ολιγάρχες οι οποίοι πρέπει να κάνουν ό,τι χρειάζεται για να προστατέψουν τις θέσεις εργασίας και να αποφύγουν τις εντάσεις και διαμαρτυρίες οι οποίες μπορούν να πλήξουν τη δημοφιλία της κυβέρνησης.

Κατά την κρίση 2008-09 οι ολιγάρχες αγνόησαν αυτές τις υποδείξεις και προσπάθησαν με απολύσεις και κλείσιμο εργοστασίων να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες.

Τον Ιούνη του 2009 ο Πούτιν πέταξε με το ελικόπτερο στην πόλη Πικαλυοβο 150 χλμ νοτιοδυτικά  της Άγ. Πετρούπολης  προκειμένου να "πείσει" τον Ολεγκ Ντεριπάσκα (αυτόν που έχει αγοράσει το Σκορπιό) να ξανανοίξει το εργοστάσιο τσιμέντου που είχε  αναγκαστεί λίγες μέρες νωρίτερα να κλείσει και λόγω της κρίσης και  οι εργαζόμενοι διαμαρτυρόμενοι είχαν κλείσει κάποιες κεντρικές οδικές αρτηρίες.

«Μπροστά στις κάμερες ο Πούτιν έδωσε ένα στυλό στον Ντεριπάσκα και τον διέταξε να υπογράψει το άνοιγμα του εργοστασίου, να επαναπροσλάβει τους εργαζόμενους και να τους πληρώσει αυθημερόν με χρήματα που η κυβέρνηση είχε μεταβιβάσει στην επιχείρηση μέσω κρατικής τράπεζας. Μη ελέγχοντας η κυβέρνηση απευθείας τις επιχειρήσεις δεν χρεώνεται απευθείας την ευθύνη όταν χρειάζεται να ληφθούν δυσάρεστες αποφάσεις, αλλά με τέτοιες σκηνές δημαγωγεί...

Η άνοδος της τιμής του πετρελαίου την περίοδο 2003-2008 βοήθησε τη ρωσική κυβέρνηση να μαζέψει συναλλαγματικά διαθέσιμα 600 δισ. δολ. Με τα χρήματα αυτά αγοράζει κοινωνική συναίνεση.

Τι θα συμβεί όταν η τιμή του πετρελαίου πέσει ξανά; Κάθε φορά που η τιμή του πετρελαίου πέφτει η Ρωσία χρεοκοπεί.

Τα μοντέλα

Ο κάθε κύκλος οικονομικής άνθισης αυξάνει τις δαπάνες και το δανεισμό. Από κάποιο σημείο και μετά οι ρυθμοί της οικονομικής ανάπτυξης μειώνονται, ενώ οι ρυθμοί αύξησης δαπανών και δανεισμού είναι δύσκολο να μειωθούν.

Αυτή η αδυναμία του ανθρώπινου είδους και των κοινωνιών να πειθαρχήσουν είναι η ρίζα των οικονομικών κρίσεων.

Απλά υπάρχουν οικονομικά συστήματα που είναι πιο ευέλικτα και μέσω της δημιουργικής καταστροφής ξεπερνούν τις κρίσεις και επιταχύνουν την έξοδο στον επόμενο κύκλο και συστήματα που μεταθέτουν την ημερομηνία της κρίσης, συσσωρεύοντας προβλήματα μέχρι την ολοσχερή κατάρρευση.

Αυτή είναι η διαφορά του καπιταλισμού της ελεύθερης αγοράς και των μοντέλων του κρατικού και ολιγαρχικού καπιταλισμού. Αυτή είναι και η διαφορά του φιλελευθερισμού και της σοσιαλδημοκρατίας.

Τα βασικά κίνητρα του οικονομικού κύκλου των ανεπτυγμένων οικονομιών που ξεκίνησε το 1980 και διήρκησε μέχρι το 2000 ήταν οι μεταρρυθμίσεις των νεοφιλελεύθερων που ξεκίνησαν με τον Ρήγκαν και τη Θάτσερ και υιοθετήθηκαν σε μεγάλο βαθμό και από πολλούς αντιπάλους τους για να ξεπεράσουν την κρίση της δεκαετίας του ’70 με βασικό χαρακτηριστικό το στασιμοπληθωρισμό.

Η περίοδος αυτή μέσω της παγκοσμιοποίησης μπορεί να μείωσε το επίπεδο διαβίωσης των χαμηλών τάξεων της πλούσιας Δύσης αλλά έβγαλε από την απόλυτη φτώχεια δισεκατομμύρια ανθρώπους στις αναπτυσσόμενες χώρες. Στη Δύση μεγάλωσε η απόσταση μεταξύ πλουσίων και φτωχών αλλά σε παγκόσμιο επίπεδο μειώθηκε η ανισότητα.

Ο επόμενος κύκλος οικονομικής ανόδου της Δύσης φαίνεται πως έχει ξεκινήσει και βασικό καύσιμο αυτής της ανόδου φαίνεται πως είναι το αποτέλεσμα της τεχνολογικής επανάστασης, του σχιστολιθικού αερίου.

Το σχιστολιθικό αέριο κοστίζει περί τα 4 δολ. τα BTU έναντι 12 που πληρώνει η Ευρώπη το ρωσικό. Το 2016 αναμένεται να ξεκινήσουν οι εξαγωγές από τις ΗΠΑ και το 2020 αναμένεται να είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός υδρογοναθράκων στον κόσμο.

Ήδη, μεγάλοι όμιλοι φεύγουν από αναπτυσσόμενες οικονομίες όπου το εργατικό κόστος έχει ανέβει και προτιμούν τις ΗΠΑ που έχει φθηνό ενεργειακό κόστος.

Η εξέλιξη αυτή μαζί με την ευκολία με την οποία οι καινοτομίες βρίσκουν οικονομικές εφαρμογές φαίνεται πως αποτελούν τα καύσιμα του επόμενου ανοδικού κύκλου των ανεπτυγμένων οικονομιών της Δύσης.

Η Ευρώπη παρακολουθεί τις εξελίξεις στις ΗΠΑ με δυσκολία καθώς ο κρατικός έλεγχος και η γραφειοκρατία των Βρυξελλών ποδηγετεί την οικονομία η οποία κινείται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Η Ευρώπη θα χρειαστεί μια επανάσταση για να παρακολουθήσει τις εξελίξεις...

Η Ελλάδα βρίσκεται ανάμεσα στους δύο κόσμους. Πολιτικά και κοινωνικά ανήκει στις κοινωνίες της ανεπτυγμένης Δύσης. Οικονομικά είναι μετέωρη καθώς το μεταπολεμικό μοντέλο κρατικού καπιταλισμού που χρεοκόπησε τη δεκαετία του ’70 δεν αντικαταστάθηκε από ένα παραγωγικό εξωστρεφές μοντέλο ικανό να ανταπεξέλθει σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης.

Τουρκία και Αργεντινή βγάζουν την Ελλάδα από τη δύσκολη θέση...

Σε κάθε περίπτωση βρισκόμαστε μπροστά σε νέες ενδιαφέρουσες εξελίξεις..

capital.gr

TOYΡΚΙΑ: Στο Πειθαρχικό Ντρογκμπά-Εμπουε για τις φανέλες τιμής στον Μαντέλα

Στο Πειθαρχικό Ντρογκμπά-Εμπουε για τις φανέλες τιμής στον Μαντέλα Στην πειθαρχική επιτροπή του τουρκικού πρωταθλήματος στέλνει η Γαλατασαράι τους δύο ιβοριανούς ποδοσφαιριστές της, Ντιντιέ Ντρογκμπά και Εμανουέλ Εμπουε, επειδή φόρεσαν φανέλες με μήνυμα αποχαιρετισμού στον Νέλσον Μαντέλα, σε ποδοσφαιρικό αγώνα της 6ης Δεκεμβρίου.
Η μπλούζα του Ντρογκμπά έγραφε «Σ'ευχαριστούμε Μαντίμπα», ενώ του Έμπουε «Αναπαύσου εν ειρήνη Νέλσον Μαντέλα», σε ένδειξη φόρου τιμής στον άνθρωπο που άλλαξε ολόκληρη την ιστορία της Αφρικής δίνοντας τέλος στο καθεστώς του απαρτχάιντ.
Η Τουρκική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία δικαιολόγησε την απόφαση αυτή ισχυριζόμενη ότι οι δύο ποδοσφαιριστές φόρεσαν αυτές τις φανέλες στον αγώνα με την Ελαζισπόρ, χωρίς να έχουν πάρει προηγουμένως την απαραίτητη άδεια.
Και οι δύο παίκτες της Γαλατά επέδειξαν τις δύο φανέλες μετά τη λήξη του αγώνα.

Πηγή: Hurriyet Daily News

Σε κόκκινο συναγερμό η Άγκυρα!!

Σε πλήρη πολεμική ετοιμότητα έχουν τεθεί εδώ και λίγες ώρες, οι ένοπλες δυνάμεις της Τουρκίας μετά την έκρηξη βλήματος όλμου στη μεθοριακή πόλη Akçakale στα σύνορα με τη Συρία. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος στην Άγκυρα Μπουλέντ Αρίντς δήλωσε στις 19.30 «το ποτήρι ξεχείλισε, στο διεθνές δίκαιο υπάρχει η έννοια της ανταπόδοσης. Θα ανταποδώσουμε».

Ο υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου επικοινώνησε τηλεφωνικώς εσπευσμένα με τον γγ του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν, ενώ σε εξέλιξη βρίσκονται δύο παράλληλες συνεδριάσεις. Μία στο υπουργείο Εξωτερικών και μία στο πρωθυπουργικό γραφείο. Μετά τη λήξη των δύο συνεδριάσεων, ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα συναντηθεί με τον Αχμέτ Νταβούτογλου.Ήδη ο πρωθυπουργός της Τουρκίας έχει ακυρώσει όλο το πρόγραμμά του. 

Υπενθυμίζεται ότι αμέσως μετά την έκρηξη, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών δήλωσε ότι η κυβέρνηση επέδωσε νότα στη Δαμασκό. «Η Τουρκία», είπε «έχει τη δύναμη να υπερασπιστεί τα σύνορά της». 

Από την έκρηξη έχασαν τη ζωή τους μία γυναίκα και τέσσερα παιδιά, ενώ τραυματίστηκαν και 20 άτομα, μεταξύ των οποίων και δύο αστυνομικοί.

Στα πρωτοσέλιδα των τουρκικών εφημερίδων κυριαρχεί το κοινό συμπέρασμα όλων των σχολιαστών του τουρκικού Τύπου ότι το βλήμα του όλμου που προήλθε από τη Συρία αντιστοιχεί σε κάλεσμα της Τουρκίας να εμπλακεί στον πόλεμο. «Τουρκία έλα στον πόλεμο», γράφουν χαρακτηριστικά. 

Σημειώνεται ότι εδώ και αρκετά εικοσιτετράωρα, η βόρεια ζώνη της Συρίας στην οποία κυριαρχεί το κουρδικό στοιχείο βρίσκεται κι επίσημα στα χέρια κουρδικών αρχών, ενώ από χτες, σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες στην περιοχή έχουν υψωθεί κουρδικές σημαίες. Αυτός θα είναι και ο πραγματικός λόγος ενδεχόμενης τουρκικής στρατιωτικής παρέμβασης, ενώ η έκρηξη του βλήματος όλμου θα είναι απλώς το άλλοθι. 

Ο Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Μπεσίρ Αταλάγ, έκανε λόγο για πολύ σοβαρή εξέλιξη, λέγοντας ότι «θέλουν την Τουρκία να την τραβήξουν στη Συρία». Ο εκπρόσωπος του κόμματος αξιωματικής αντιπολίτευσης, του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος, καλεί την κυβέρνηση και να προσέχει γιατί «αυτό που συνέβη είναι προβοκάτσια». Σε προβοκάτσια στα σύνορα Τουρκίας- Συρίας είχε αναφερθεί προ ημερών και το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών, γεγονός που θα έδινε την αφορμή για στρατιωτική επέμβαση στην υπό πόλεμο χώρα. 

Στο θέμα αναφέρθηκε και η εκπρόσωπος Τύπου της εκπροσώπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας Κάθριν Άστον, με ανακοίνωσή της. «Πριν από λίγο μας έφτασαν οι πληροφορίες, αξιολογούμε την κατάσταση στην Τουρκία». 

Μετά το περιστατικό, ο κόσμος της κωμόπολης Akçakale επιτέθηκε στο επαρχείο. Ο έπαρχος διέφυγε με θωρακισμένο, ενώ οι συγκρούσεις της αστυνομίας με τον τοπικό πληθυσμό ήταν εκτεταμένες, με τους αστυνομικούς να κάνουν χρήση δακρυγόνων και χημικών. Ακόμα επικρατεί ένταση στην περιοχή.

zougla

ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΤΩΝ ΣΗΡΙΑΛ ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ Ο… ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Του Δημοσιογράφου-Συγγραφέα Νίκου Χειλαδάκη, Ενώ στην Ελλάδα επιχειρείται να απαλειφθεί από τα ελληνικά σχολειά κάθε φιλοεθνική αναφορά και το μάθημα των θρησκευτικών έχει καταντήσει μάθημα θρησκειολογίας αφού καταργήθηκε κάθε ουσιαστική διδασκαλία της Ορθοδοξίας, στην Τουρκία αντίθετα από φέτος ενισχύετε στα τουρκικά σχολεία με κάθε μέσο το μάθημα των θρησκευτικών για το Ισλάμ, που γίνεται υποχρεωτικό για όλους, ενώ ο εθνικιστικός νεοοθωμανισμός έχει γίνει η επιβαλλόμενη ιδεολογία στην τουρκική εκπαιδευση.

Σύμφωνα με σχετικό δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας, Μιλιέτ, στις 15/9, στην φετινή σχολική χρονιά έχει απαλειφτεί από την διδακτέα ύλη των τουρκικών σχολείων κάθε αναφορά στον Χριστιανισμό και στον Ιουδαϊσμό, ενώ στο μάθημα των θρησκευτικών, που γίνετε υποχρεωτικό, θα διδάσκονται μόνο οι αρχές του Ισλάμ. Ενδεικτικό της μεγάλης στροφής της Τουρκίας προς ένα εθνικιστικό Ισλαμισμό, είναι και το γεγονός ότι τα περίφημα «İmam Hatip», δηλαδή τα αυστηρώς ισλαμικά κατηχητικά Λύκεια, έχουν παρουσιάσει τα τελευταία χρόνια μια εντυπωσιακή αύξηση.
Το γεγονός αυτό, δείχνει την μεγάλη στροφή της Τουρκιάς προς την αυστηρή ισλαμική παιδεία, με όλες τις συνέπειες που συνεπάγετε μια τέτοια εξέλιξη και στις σχέσεις της Τουρκίας με τις γειτονικές, μη ισλαμικές χώρες. Γνωστό είναι εξ άλλου πως και στην δυτική Θράκη έχει παρατηρηθεί τελευταία μια έντονη κινητικότητα για τη προώθηση της ισλαμικής παιδείας στα μειονοτικά σχολεία, με την καθοδήγηση φυσικά της Άγκυρας. Αποκαλυπτικό για αυτό το θέμα είναι το σχετικό δημοσίευα της Μιλιέτ, στις 21 Ιουνίου, όπου ο διευθυντής του υπουργείου Παιδείας, Muammer Yıldız, ανέφερε ότι με την νέα σχολική χρονιά 76 καινούργια «İmam Hatip», θα λειτουργήσουν στην ευρύτερη περιοχή της Κωνσταντινούπολης.

Η ίδια κατάσταση εμφανίζετε και στην πρωτεύουσα, την Άγκυρα, όπου 31 καινούργια «İmam Hatip», προστεθήκαν στα ήδη υπάρχοντα. Στα σχολεία αυτά διδάσκονται αυστηρά ισλαμικά ήθη ενώ ιδιαίτερη σημασία δίνετε στην θέση της γυναίκας, όπως αυτή παρουσιάζετε στον πρωταρχικό ισλαμισμό, όπου η γυναίκα θεωρείται το «χωράφι» του άντρα και μπορεί όποτε θέλει να την…σπέρνει αναλόγως την διαθέσεων του!
Εκτός όμως από τις θρησκευτικές απαγορεύσεις, στην χώρα των περίφημων τουρκικών σήριαλ με τα οποία οι Έλληνες «χαζοθεατές» εκστασιάζονται, εκατοντάδες βιβλία και εκδόσεις απαγορεύονται δια του νόμου, θυμίζοντας τα ολοκληρωτικά καθεστώτα του παρελθόντος που έμειναν σαν μια θλιβερή ανάμνηση της παγκόσμιας ιστορίας. Σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας, Vatan, στις 10 Σεπτεμβρίου, σήμερα στην Τουρκία δια νόμου απαγορεύεται η κυκλοφορία και κατοχή 453 γνωστών τίτλων βιβλίων, καθώς και 645 εφημερίδες, περιοδικά και μπροσούρες, που θίγουν το Ισλάμ, τον τουρκισμό και τον ανερχόμενο τουρκικό νεοοθωμανισμό. Ανάμεσα στα απαγορευμένα βιβλία είναι το …κομουνιστικό μανιφέστο των Καρλ Μαρξ και του Φρειδερίκου Έγγελς, τα βιβλία του Λένιν, (αλήθεια που είναι οι προοδευτικίζοντες και αριστερίζοντες Έλληνες να διαμαρτυρηθούν στην «φίλη» και «σύμμαχο» Τουρκία για τη κατάφορο παραβίαση της ελευθερίας του λόγου;), τα βιβλία του Κούρδου ηγέτη, Αμπτουλάχ Οτσαλάν και κάθε φιλοκουρδικό βιβλίο, των γνωστών προοδευτικών συγγραφέων, Αζίζ Νεσίν, Mahir Çayan, İsmail Beşikçi, Hüseyin Üzmez.
Παράλληλα ανάμεσα στα απαγορευμένα βιβλία είναι και γνωστών Αλεβητών συγγραφέων της μειονότητας των Αλεβητών, που αριθμεί περί τα είκοσι εκατομμύρια. Επίσης απαγορεύονται τα βιβλία που αναφέρονται για διακρίσεις και για εγκλήματα σε βάρος των Αλεβητών, όπως μια περίφημη αφίσα που είχε βγει σε ανάμνηση του ολοκαυτώματος των Αλεβητών που είχε γίνει από φανατικούς ισλαμιστές, στην Σεβάστεια, το Ιούλιο του 1993, όταν καήκαν σε ένα ξενοδοχείο 33 επώνυμοι Αλεβήτες.
Εντύπωση προκαλεί και το γεγονός ότι ακόμα απαγορεύονται ορισμένα βιβλία του διάσημου διεθνώς και τιμημένου με το βραβείο νόμπελ λογοτεχνίας, Τούρκου ποιητή, Ναζίμ Χικμέτ, μια απαγόρευση που υπάρχει από την εποχή του ψυχρού πολέμου. Επίσης βιβλία που αναφέρονται στις παραβάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία, ένα ακανθώδες θέμα καθώς η Τουρκία είναι η πρωταθλήτρια σε καταδίκες από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπινών Δικαιωμάτων για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Μέχρι και μια έκδοση του… Natiomnal Geographic Atlas of the World, έφτασαν στο σημείο να απαγορεύσουν, γιατί.. έθιγε κάποια ιστορικά και γεωγραφικά ταμπού της Τουρκίας.
Αλλά ενδεικτικό για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία είναι και το άρθρο του Τούρκου δημοσιογράφου, Gökçer Tahincioğlu, στην εφημερίδα Μιλιέτ, στις 15 Μαρτίου του 2012, όπου αναφέρει ότι τα τελευταία χρόνια η Τουρκία με τον αριθμό ρεκόρ, των 15 χιλιάδων 940 προσφυγών στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, είναι πρωταθλήτρια στον τομέα αυτό σε όλη την Ευρώπη. Σύμφωνα με τον ίδιο τον Τούρκο δημοσιογράφο, οι προσφυγές αυτές που ζητούσαν δικαίωση από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, αναφέρονται σε παραβιάσεις ελευθερίας λόγου, οικογενειακού ασύλου, κακομεταχείρισης φυλακισμένων για πολιτικούς λόγους, αυθαίρετη καταπάτηση ιδιωτικής περιουσίας από το κράτος, καθώς και καταπίεση θρησκευτικών πεποιθήσεων. Αυτή είναι η σημερινή Τουρκία, για την οποία οι γνωστοί μας καναλάρχες φροντίζουν να την γνωρίσουμε καλύτερα μέσα από τα περίφημα τουρκικά σήριαλ αποβλάκωσης και γκιαουροποίησης των Ελλήνων.

olympia