Να τελειώνουμε με τη χούντα του ευρώ, πριν αυτή τελειώσει τη χώρα

Σύντομα μπαίνουμε στον έκτο χρόνο της σύγχρονης ελληνικής τραγωδίας, με τον ελληνικό λαό να πορεύεται στο δρόμο της απέραντης φτωχοποίησης, της δυστυχίας, της υποτέλειας. Η κατάληψη της χώρας από ξένους επιβουλείς της ανεξαρτησίας της, δεν έγινε με τις κλασικές συνταγές της στρατιωτικής βίας, με εισβολή τάνκς από το εξωτερικό ή το εσωτερικό, όπως το 1940 με τις Χιτλερικές ορδές ή το 1967 με τη χούντα των συνταγματαρχών. 
Στη μεταμοντέρνα της έκδοση, η υποδούλωση του ελληνικού λαού, επιτεύχθηκε με ένα πιο αποτελεσματικό όσο και ύπουλο μέσο, αυτό του ελέγχου του νομίσματος και μέσω αυτού ολόκληρης της ελληνικής οικονομίας. Με τη δικτατορία του ευρώ, ο λαός πεινάει όπως δε συνέβη στη χούντα των συνταγματαρχών. Χάνει τα σπίτια και το βιος του, όπως δεν έγινε στη χιτλερική κατοχή. Και στο τέλος, θα χάσει και τη χώρα του, όπως δεν έγινε ποτέ. Σε περίπου δύο αιώνες ύπαρξης του σύγχρονου ελληνικού κράτους, εκτός από περιόδους πολέμων και εμφυλίων, ποτέ δε ζήσαμε με την ταπεινή δραχμή, αυτά που βιώνουμε σήμερα, στον 21ο αιώνα, με το ευρώ. 

Η κυβέρνηση, δειλή, μοιραία και άβουλη, εκτελεί απ’ ευθείας εντολές της τρόικα και της Άγκελα Μέρκελ, βομβαρδίζοντας ασύστολα την κοινή γνώμη με τερατώδεις φοβίες και ψέματα,Γιατί είναι και αστείο να πιστεύει κανείς ότι, οι σημαντικές, οι τελικές αποφάσεις, παίρνονται στην Αθήνα και όχι στο Βερολίνο. 

Το ίδιο ή και περισσότερο κατακριτέα είναι η κοινοβουλευτική αντιπολίτευση, που καταγγέλλει οργίλη το μνημόνιο και ταυτόχρονα ομνύει στο ευρώ. 
Υποκρίνεται-και αυτό αποτελεί ντροπή-πως δεν αντιλαμβάνεται ότι, το ευρώ είναι ο αναγκαίος προθάλαμος του μνημονίου και της σύγχρονης ελληνικής τραγωδίας, Ότι το μνημόνιο και το ευρώ δεν είναι παρά αδιαχώρητοι Σιαμαίοι αδελφοί. 
Η ανατροπή της δημοκρατικοφανούς δικτατορίας του ευρώ και του αδελφοποιτού της μνημονίου, δεν μπορεί να γίνει παρά μόνο με την επιστροφή στη δραχμή, με αυτοδύναμη ανάπτυξη και νοικοκυριό του κράτους, με εθνική αξιοπρέπεια και κοινωνική δικαιοσύνη. Είναι καιρός να τελειώνουμε με τη χούντα του ευρώ, πριν αυτή τελειώσει τη χώρα. 

drachmi5.gr

Για ποια ακριβώς υποτίμηση με τη δραχμή μας μιλάτε;

Ένα από τα ατράνταχτα επιχειρήματα των υποστηρικτών του ευρώ είναι πως η επάνοδος στο εθνικό νόμισμα θα έχει ως αποτέλεσμα μια μεγάλης έκτασης υποτίμηση του με ότι αυτό συνεπάγεται για το λαό. του Στρατή Μαζίδη Η παραμονή μας λοιπόν στο ευρώ υποτίθεται ότι αποτέλεσε τη στρατηγική επιλογή η οποία θα μας προστάτευε από την υποτίμηση.
Η πραγματικότητα όμως έδειξε ότι το θέμα δεν ήταν η υποτίμηση ως γενική έννοια αλλά η “υποτίμηση” του λαού. Για παράδειγμα οι κατα καιρούς οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων σε συνδυασμό με τα φοροχαρατσώματα δε συνιστούν ένα είδος υποτίμησης; 
 Όταν ο βασικός μισθός από τα € 700,00 πέφτει στα κάτι παραπάνω από € 400,00 για έναν 25αρη νεοεισερχόμενη δεν είναι υποτίμηση; Η πτώση των τιμών των ακινήτων ακόμη και σε ποσοστό 60% (έχω χαρακτηριστικές περιπτώσεις) δεν είναι υποτίμηση; Το ότι 1.500.000 κόσμος πέρασε στην ανεργία και πλέον από Χ ποσό έχει € 0,00 στην τσέπη του, δεν είναι υποτίμηση; Τώρα το λόμπυ του ευρώ αφού παραδέχεται τη δραματική κατάσταση που έχουμε περιέλθει, προειδοποιεί ότι αν πάμε στη δραχμή αυτή η υποτίμηση θα γίνει χειρότερη ομολογώντας την αστοχία της αρχικής του εκτίμησης. 
Λένε μάλιστα ξεδιάντροπα ότι οι κερδοσκόποι θα κάνουν τα ευρώ τους δραχμές και θα τα πάρουν όλα για ένα κομμάτι ψωμί. Λες και με το ευρώ δεν έχουν πέσει οι τιμές στον πάτο της θάλασσας. 
Η μόνη διαφορά είναι ότι απλά θα τα πάρουν για ένα κομμάτι στρούντελ ή μπριός. Εν πάση περιπτώσει όμως η δραχμή μετά από μια περίοδο έντονου κλυδωνισμού με σωστό τιμονιέρη και καλό πλήρωμα που θα τελειώσουν το πάρτυ, θα δημεύσουν περιουσίες και θα στείλουν ορισμένους στη φυλακή, μπορεί ίσως να οδηγήσει στην ανάπτυξη και την ευημερία. Σίγουρα θα ακριβύνουν η Mercedes και η BMW αλλά θα γίνουν πιο προσιτά τα λεμόνια Κορινθίας, το Κασέρι Μυτιλήνης και οι πατάτες του Νευροκοπίου. Αυτά δηλαδή με τα οποία χορταίνει ο άνθρωπος όταν πεινάει. 

 freepen 

Πηγή: http://www.logiosermis.net/2013/09/blog-post_1880.html#ixzz2eyi3KwA8

Καινούργιες... δραχμές με Μερκούρη, Ελύτη και Κάλλας! (ΦΩΤΟ)

 Αν και λείπουν τα χαρτονομίσματα των 50000 και 100000 (λόγο πληθωρισμού τοσο ¨μεγαλα¨)

Υπέρ ή κατά της επιστροφής στη δραχμή; Όποια κι αν είναι η άποψή σας, σίγουρα θα εντυπωσιαστείτε από τα χαρτονομίσματα που σχεδίασε ο Παύλος Βατικιώτης. Δείτε φωτογραφίες.

Ο γραφίστας ανέβασε στο twitter τις φωτογραφίες από τα νέα χαρτονομίσματα της δραχμής που σχεδίασε και έγινε χαμός από τα σχόλια, αλλά και τις προτάσεις για άλλα πρόσωπα που θα μπορούσαν να απεικονίζονται.

Ο ίδιος επέλεξε τους Ελύτη, Καστοριάδη, Μερκούρη Παπανικολάου και Κάλλας και ενώ έχει δηλώσει ότι άρχισε να τα σχεδιάζει μεταξύ σοβαρού και αστείου.

«Με επιστροφή στη δραχμή θα επιβιώσει η Ελλάδα»

Φτάσαμε λοιπόν ως εδώ. Η σημερινή «Καθημερινή», διαπρύσιος ως γνωστόν υποστηρικτής των μέτρων του ΔΝΤ και ακάματος πολέμιος όσων διαφώνησαν μαζί τους, διαπιστώνει (επειδή δεν μπορεί να κάνει αλλιώς) ότι η αγορά και ο ιδιωτικός τομέας συνολικά βρίσκονται σε κατάσταση ασφυξίας . Επικρίνει επίσης την κυβέρνηση για απουσία αναπτυξιακού σχεδιασμού ο οποίος σε συνδυασμό με την έλλειψη ρευστότητας, δημιουργεί ένα εκρηκτικό κοκτέιλ.

Και ποια είναι ή λύση; «Με επιστροφή στη δραχμή θα επιβιώσει η Ελλάδα» μας εξηγεί σε επόμενο άρθρο της

Ο Γερμανός οικονομολόγος Γιοακίμ Σταρμπάτι, ο άνθρωπος που ηγείται της προσφυγής στο Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας του κατά του πακέτου βοηθείας προς την Ελλάδα, δηλώνει λάτρης της χώρας μας και θεωρεί ότι η πράξη του βοηθάει την Ελλάδα. Τη χώρα μας, εξάλλου, διαλέγει τα τελευταία χρόνια για τις διακοπές του, παραθερίζοντας σε σπίτι Γερμανών φίλων του στη Μεθώνη της Πελοποννήσου, όπου και βρίσκεται σήμερα. «Δεν πρόκειται για μια πράξη εναντίον της Ελλάδας», μας εξηγεί, «οι βοήθειες που παρέχονται δεν βοηθούν την Ελλάδα, αλλά τις τράπεζες. Έρχονται τα χρήματα στην Ελλάδα, τα παραλαμβάνει στην είσοδο ο πρωθυπουργός σας κύριος Παπανδρέου, διασχίζει το “ελληνικό σπίτι” και από την πίσω πόρτα τα δίνει στις τράπεζες. Αυτό σημαίνει ότι τα λεφτά είναι για τις τράπεζες και όχι για την Ελλάδα».

Ο καθηγητής Σταρμπάτι μαζί με άλλους δύο Γερμανούς οικονομολόγους, ένα καθηγητή Νομικής κι ένα πρώην ανώτατο στέλεχος της εταιρείας Thyssen, της γνωστής μας από τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, στηρίζουν νομικά την προσφυγή τους στον γνωστό όρο της Συνθήκης του Μάαστριχτ, του no-bailout, ότι δηλαδή μία χώρα της Ευρωζώνης δεν μπορεί να διασώσει μία άλλη χώρα πληρώνοντας τα χρέη της. Η Κομισιόν έχει ξεπεράσει αυτόν τον όρο, θεωρώντας ότι το πακέτο προς την Ελλάδα δεν αποτελεί διάσωση, αλλά αρωγή. «Εδώ πρόκειται για ένα παιχνίδι με τις λέξεις. Στην πραγματικότητα είναι ένα bail-out», ισχυρίζεται ο Σταρμπάτι.

Ο μόνος τρόπος για να επιβιώσει η Ελλάδα είναι να γίνει ανταγωνιστική και για να το καταφέρει αυτό θεωρεί ότι πρέπει η χώρα να επιστρέψει στη δραχμή, να την υποτιμήσει. Για να εξηγήσει πώς θα βοηθηθεί η Ελλάδα από μία τέτοια εξέλιξη φέρνει το παράδειγμα του τουρισμού. «Εφ’ όσον είναι άδεια τα ξενοδοχεία, μας εξηγεί, είναι σημαντικό να τα γεμίσουν ξένοι τουρίστες, κάτι που θα γινόταν πιο εύκολα αν η Ελλάδα επέστρεφε στη δραχμή και την υποτιμούσε». Ο Σταρμπάτι είναι απολύτως βέβαιος ότι η Ελλάδα δεν θα καταφέρει ποτέ να δώσει πίσω τα χρήματα από το πακέτο βοήθειας. «Μοιάζει με ένα κολυμβητή», μας λέει, «που προσπαθεί να φθάσει στην όχθη, αλλά δεν καταφέρνει να πολεμήσει τα ρεύματα. Η Ελλάδα δεν ακολουθεί πια δική της πολιτική. Ακολουθεί την πολιτική που επιβάλλουν οι Βρυξέλλες και η Ουάσιγκτον, μέσω της Κομισιόν και του ΔΝΤ. Εγώ λατρεύω τους Έλληνες, είναι περήφανοι, ειλικρινείς και δεν θέλω πια οι Έλληνες απλά να ακολουθούν, αλλά να ορθώσουν πάλι το ανάστημά τους».