Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα UAV. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα UAV. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 11 Αυγούστου 2013

Αμερικανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη στην Ελλάδα (καλαματα) - Τι πρότειναν οι ΗΠΑ

Την πρόθεσή τους να προχωρήσουν σε μεταστάθμευση μη επανδρωμένων αεροσκαφών σε ελληνική αεροπορική βάση εξέφρασαν οι αμερικανοί στις επαφές που έγιναν κατά τη διάρκεια των επισκέψεων Σαμαρά και Αβραμόπουλου στην Ουάσινγκτον.

Η μεταστάθμευση μη επανδρωμένων αεροσκαφών σε αεροπορική βάση της Ελλάδας ,πιθανότατα την Καλαμάτα παρουσιάζετε σαν ένα από τα “δώρα” που προσφέρουν οι αμερικανοί εξυπηρετώντας βέβαια και τις δικές τους επιδιώξεις.

Η συμφωνία για την μεταστάθμευση μη επανδρωμένων αεροσκαφών (uav) είχε “κλείσει” στην συνάντηση των υπουργών Άμυνας ΗΠΑ και Ελλάδας στο τέλος Ιουλίου στο Πεντάγωνο. Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος και το επιτελείο του ήταν ενθουσιασμένοι από την συμφωνία αλλά δεν θέλησαν να ανακοινώσουν τίποτα πριν από τη συνάντηση Ομπάμα - Σαμαρά. Ακόμη και τα Γενικά Επιτελεία δεν έχουν ακόμη ενημέρωση επί του θέματος.


Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη θα μετασταθμεύσουν από βάση της Ιταλίας και η πιθανότερη αεροπορική βάση που θα τα υποδεχτεί είναι η Καλαμάτα η οποία έχει αναβαθμιστεί από την εποχή των επιχειρήσεων κατά της Λιβύης. Από εκεί ξεκίνησαν πάρα πολλές επιχειρήσεις βομβαρδισμού στόχων στη Λιβύη από νατοϊκά αεροσκάφη .

Επωφελείται η Ελλάδα από την παρουσία των uav’s στην Ελλάδα; Όσοι είναι γνώστες του περιγράμματος έστω της συμφωνίας απαντούν θετικά,υποστηρίζοντας ότι τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη “θα περιπολούν και στα όρια του Αιγαίου”. Αφήνοντας έτσι να εννοηθεί ότι θα έχουμε εικόνα ανα πάσα ώρα και στιγμή για το τι συμβαίνει στα θαλάσσια σύνορά μας. Κι αυτό είναι εξαιρετικά χρήσιμο όχι μόνο για στρατιωτικούς λόγους αλλά και για την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης.

Από την άλλη είναι βέβαιο ότι θα υπάρξει καχυποψία για την παρουσία αμερικανικών uav’s σε ελληνική αεροπορική βάση . Κυρίως λόγω των αποστολών που συνήθως αναλαμβάνουν αυτά τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη τα οποία μπορούν να φέρουν όπλα. Οι επιθέσεις αμερικανικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών σε Αφγανιστάν, Πακιστάν και Υεμένη έχει προκαλέσει έντονη κριτική κατά των ΗΠΑ. Έχουν τεθεί ακόμη και νομικά ερωτήματα για την χρήση τέτοιων ΄όπλων.

Μετά από την κατακραυγή οι ΗΠΑ δήλωσαν ότι θα μειώσουν τη χρήση τους για “επιθετικές επιχειρήσεις” αλλά επί της ουσίας προχωρούν σε μια “αναδιάταξη” των δυνάμεών τους σ΄ όλο το κόσμο. Μέχρι πρόσφατα η Ελλάδα δεν περιλαμβάνονταν σ΄ αυτά τα σχέδια. Μετά από τις συναντήσεις Χέϊγκελ- Αβραμόπουλου και Ομπάμα-Σαμαρά, αυτό άλλαξε. Οι αμερικανοί το προσφέρουν ως “δώρο” , η ελληνική κυβέρνηση το εκλαμβάνει ως μία κορυφαία κίνηση έμπρακτης στήριξης της Ελλάδας .

Οι λεπτομέρειες για τον τύπο των uav’s που οι αμερικανοί σχεδιάζουν να μετασταθμεύσουν στην Ελλάδα δεν έχουν γίνει γνωστές. Σ΄ ένα στόλο περίπου 400 περιλαμβάνονται τα MQ-1 Predator, τα MQ-9 Reaper που χρησιμοποιούνται κυρίως για αποστολές αναγνώρισης,τα RQ-5 Hunter και τα MQ-1C Grey Eagle.


Οι ΗΠΑ μετά από την ολοκλήρωση των επιχειρήσεων στο Αφγανιστάν είχαν σχεδιάσει να αναπτύξουν τα uav’s που χρησιμοποιήθηκαν εκεί σε διάφορες χώρες όπου κατά καιρούς τα έχουν χρησιμοποιήσει είτε για αποστολές επιτήρησης ,αναγνώρισηςε και συλλογής πληροφοριών ,είτε για να πλήξουν με πυραύλους στόχους.

Για να μην θεωρήσουμε ότι οι ΗΠΑ ξαφνικά θυμήθηκαν πόσο μας αγαπούν θα πρέπει να σημειώσουμε ότι από το 2011 έχουν στείλει στην τουρκική αεροπορική βάση του Ιντσιρλίκ τέσσερα MQ-1 Predator τα οποία και επιχειρούσαν υπέρ των Τούρκων στη μεθόριο με το Ιράκ. Φυσικά η εικόνα που έδιναν τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη ήταν πολύ χρήσιμη στις τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις για τον εντοπισμό Κούρδων ανταρτών. Από τότε πολλά άλλαξαν με κυριότερο το “ψύχος” που επικρατεί στις σχέσεις Ουάσνγκτον - Άγκυρας ,ειδικά μετά από την επίσκεψη Ερντογάν στις ΗΠΑ.
Και επίσης για να μην υπάρχουν ψευδαισθήσεις για το ποιος ελέγχει τα μη επανδρωμένα αμερικανικά αεροσκάφη, απ΄ όπου κι αν απογειώνονται θα πρέπει να αναφέρουμε ότι αυτά ελέγχονται από ...τις ΗΠΑ κυριολεκτικά. Τα uav’s ελέγχονται κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεών τους από βάση που βρίσκεται σε αμερικανικό έδαφος, δηλαδή κοντά ...5000 μίλια μακρυά από το Αιγαίο.

On Alert.gr

Πέμπτη 20 Δεκεμβρίου 2012

Ενας ηλεκτρονικός φονιάς εξομολογείται !

Ακούγεται σαν μια από τις γνωστές «μαύρες ιστορίες» που κυκλοφορούν στις παρέες: ένας άντρας πατάει ένα κουμπί στο Νέο Μεξικό κι ένας άλλος άνθρωπος πέφτει, δευτερόλεπτα μετά, νεκρός στην άλλη άκρη του κόσμου. Δεν είναι όμως αποκύημα φαντασίας: είναι πραγματικότητα και συνέβη σε έναν αμερικανό στρατιώτη.
Ο 27χρονος Μπράντον Μπράιαντ από τη Μοντάνα υπηρέτησε για έξι χρόνια στην Αεροπορία των ΗΠΑ (USAF), με ειδικότητα χειριστή UAV Predator, τα γνωστά μη-επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) που πετάνε επί 24ώρους βάσεως πάνω από «ευαίσθητες» γεωπολιτικά περιοχές, όπως το Αφγανιστάν.
Κλεισμένος μέσα στα σκοτεινά κοντέινερ στο Νέο Μεξικό, απ' όπου διεξάγεται ο χειρισμός των UAV, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την πραγματική περιοχή επιχειρήσεων, ο Μπράιαντ πέρασε το μεγαλύτερο μέρος των έξι αυτών ετών, μεταξύ 2005-2011, βλέποντας στον υπολογιστή του ανθρώπινους στόχους που είχαν εστιάσει πάνω τους τα υπέρυθρα «μάτια» των ιπτάμενων drones -και κατόπιν, πατώντας ένα απλό κουμπί που θα σήμανε και την εξολόθρευσή τους. Επαθε νευρικό κλονισμό, παραιτήθηκε και σήμερα ζει στο πατρικό του στη Μοντάνα αγωνιζόμενος να συνέλθει με τη βοήθεια ψυχιατρικής αγωγής.
«Είδα άνδρες, γυναίκες και παιδιά να σκοτώνονται μπροστά στα μάτια μου όλο αυτό το διάστημα» ανέφερε ο Μπράιαντ σε συνέντευξη του στο γερμανικό περιοδικό Spiegel. «Ποτέ δε πίστευα ότι θα μπορούσα να σκοτώσω τόσο πολύ κόσμο. Για την ακρίβεια, πίστευα ότι δεν μπορούσα να σκοτώσω κανέναν!», εξομολογείται ενθυμούμενος την πρώτη φορά που έγινε δολοφόνος, όταν εκτόξευσε ένα βλήμα Hellfire σκοτώνοντας δύο ανυποψίαστους ανθρώπους στο Αφγανιστάν.
«Είδα δυο αντρες να πέφτουν νεκροί κι έναν άλλον, με κομμένο το ένα του πόδι, να σφαδάζει στο έδαφος, την ώρα που πίδακες αίματος έπεφταν στην άσφαλτο» λέει προσθέτοντας πως «έκλαψα στο δρόμο όταν γύριζα σπίτι εκείνη την ημέρα και πήρα τηλέφωνο να μιλήσω στη μητέρα μου. Ένιωθα αποκομμένος από την ανθρωπότητα για περισσότερο από μια εβδομάδα».
Κατατάχτηκε στην Αεροπορία τυχαία, μόλις άκουσε ότι τα δίδακτρα για φοίτηση στο Πανεπιστήμιο ήταν δωρεάν. Βγήκε πρώτος στη τάξη του και τοποθετήθηκε σε μια στρατιωτική μονάδα συλλογής πληροφοριών, μαθαίνοντας να αναλύει δεδομένα από αεροφωτογραφίες και μετεωρολογικά δεδομένα ενώ στη συνέχεια, σε ηλικία 20 ετών, αναβαθμίστηκε σε χειριστή αισθητήρων (δηλαδή Β' κυβερνήτη) που διαθέτουν τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη UAV Predator.
Μια όμως αποστολή πάνω από το Αφγανιστάν είναι καρφωμένη στο κεφάλι του και δεν θα την ξεχάσει μέχρι να πεθάνει. Στόχος ήταν ένα οίκημα σε απόσταση 10.000 χλμ. από αυτόν, στο ορεινό Αφγανιστάν, που οι ντόπιοι το χρησιμοποιούσαν ως στάνη για πρόβατα και κατσίκες. 
Ο χειριστής που καθόταν δίπλα του εκτόξευσε τον πύραυλο πιέζοντας ένα κουμπί και οι επόμενες στιγμές του φάνηκαν αιώνας ολόκληρος. «Συνολικά πέρασαν 16 δευτερόλεπτα μέχρι να φτάσει το στόχο του, αλλά μου φάνηκε σαν αργή κίνηση. Μέχρι και τη τελευταία στιγμή θα μπορούσα να αστοχήσω αν ήθελα, να στρέψω αλλού τον πύραυλο», διηγείται ο 27χρονος χειριστής, συνεχίζοντας «όμως, 3 δεύτερα πριν ο πύραυλος ανατινάξει το σπίτι, ένα παιδί εμφανίστηκε στη γωνία του δρόμου. Το επόμενο πράγμα που θυμάμαι είναι μια λάμψη, το σπίτι να καταρρέει και το παιδί να εξαφανίζεται. Μου ήρθε εμετός. Ρώτησα τον διπλανό μου: «μόλις σκοτώσαμε ένα μικρό παιδί;» για να πάρω απάντηση, από τα μικρόφωνα, από κάποιον ανώτερο στρατιωτικό «όχι, αυτό που σκοτώσατε ήταν ένας σκύλος». «Ένας σκύλος σε δυο πόδια;», αναρωτήθηκα».
Έπειτα από την αποστολή αυτή, ο Μπράιαντ αποξενώθηκε πλήρως από φίλους, οικογένεια, ακόμη και την κοπέλα του και υπέφερε από συστηματική έλλειψη ύπνου βρίσκοντας διέξοδο στη γυμναστική. Μέχρι που μια μέρα, εν ώρα υπηρεσίας, άρχισε να φτύνει κυριολεκτικά αίμα πάνω στα μόνιτορ, κατέρρευσε σωματικά και μεταφέρθηκε επειγόντως σε στρατιωτικό νοσοκομείο. Μπορεί να μην είχε ρίξει ούτε μία σφαίρα αλλά η διάγνωση των στρατιωτικών γιατρών ήταν σαφής: διαταραχή μετα-τραυματικού στρες μάχης.
Λίγο μετά κατάλαβε ότι δεν θα μπορούσε να συνεχίσει αυτό που κάνει με αποτέλεσμα τελικά να παραιτηθεί από την Αεροπορία και να επιστρέψει στον τόπο καταγωγής του προσπαθώντας να ξεχάσει τι έζησε για έξι χρόνια. Και θυμάται τη στιγμή που αποφάσισε να τα αφήσει όλα πίσω του και να αρχίσει μια καινούργια ζωή: «Ηταν η μέρα που έπρεπε να πάω και να υπογράψω την επόμενη σύμβαση εργασίας μου. Δεν μπόρεσα να το κάνω. Ήταν η μέρα που, μπαίνοντας στο θάλαμο επιχειρήσεων, έπιασα τον εαυτό μου να ρωτάει τους συνάδελφους μου «μάγκες, ποιους γαμ... θα σκοτώσουμε σήμερα;»».
Η ψυχική του υγεία δεν έχει αποκατασταθεί. Καθημερινά παλεύει, με τη βοήθεια ειδικών, για να διαχειριστεί τις ενοχές και την αδυναμία του να αναγνωρίσει ελαφρυντικά στον εαυτό του για την εξ αποστάσεως φονική εργασία που έκανε επί έξι ολόκληρα χρόνια.